دریاچه ولشت
دریاچه ولشت که به نگین مازندران هم مشهوره در ارتفاع 900 متری بین دو روستای سنار و لورچال در 26 کیلومتری چالوس واقع است . به گفته کارشناسان حداکثر عمق دریاچه 25.5 متر و متوسط عمق آن هم 12 متر است و وسعتی حدود 25 هکتار دارد. آب دریاچه هم از چشمه های زیر زمینی و برف و بارون تامین میشه.
راه دسترسی به دریاچه :
از مسیر تهران چالوس ( جاده چالوس ) اولین شهری که بعد از وارد شدن به استان مازندران برخورد می کنید شهر مرزن آباد است . برای رسیدن به دریاچه باید ادامه مسیر رو به سمت شهر چالوس طی کنید حدود دو یا سه کیلومتر بعد از مرزن آباد در سمت چپ جاده ابتدای یک جاده فرعی تابلویی می بینید که مشخص می کنه این راه فرعی به سمت روستای سنار و دریاچه ولشت می ره . برای اینکه به عمق بی توجهی مسئولین پی ببرید باید بگم که حتی این تابلو هم به صورت دستی نوشته شده و حتی زحمت نصب یک تابلوی درست و حسابی رو هم مسئولین به خودشون ندادن.
وارد جاده فرعی که بشین تا روستای سنار حدود 7 کیلومتر جاده آسفالت وجود داره . این مسیر تا روستا به صورت پیچ در پیچ به سمت بالا میره و اطراف رو هم درختان کاج و برگ سوزنی پوشونده . کلا جاده بین یک جنگل مصنوعی واقع شده. بعد از پایان مسیر مارپیچ به یک دشت برخورد می کنید که بعد از طی یک کیلومتر به روستا می رسه.
از روستا به سمت دریاچه دیگه جاده آسفالت وجود نداره و جاده خاکی میشه که در ابتدا هم با یک شیب بسیار تند شروع میشه که به خاطر اینکه پیچ هم داره اکثر ماشینها اینجا گیر می کنن و مجبورن حداقل یه بار برای گرفتن دور مناسب مسیر رو دنده عقب بیان . جالب اینجاست که بدونید دفعه قبلی که من حدود 10 سال پیش رفتم این جاده خاکی بود و الانم به همت مسئولین همچنان جاده خاکیه و فقط تو این دهسال به علت رفت و آمد زیاد ماشین جاده یه مقدار هموارتر شده .
طول این جاده خاکی تقریبا 5 کیلومتر و بر عکس مسیر آسفالت ، به جز قسمت اول راه بقیه مسیر سر پایینی .
این قسمت از راه نه منظره زیاد جالبی داره و نه هوای مناسبی. به علت هوای بسیار خشکش مسیر پر از ملخ و چون ما تمام راه رو تا دریاچه پیاده رفتیم از نزدیک با برخی از این ملخ ها که اندازه گنجشک بودن آشنایی پیدا کردیم . واقعا به عمرم ملخهایی به این بزرگی ندیده بودم. ( اینو گفتم که اگه با این منظره روبه رو شدین نا امید نشین و برگردین ، اکثر کسایی که برای اولین بار بوذ که به دریاچه میرفتند به اینجا که میرسیدند با یه حالتی از اضطراب می پرسیدن دریاچه هم این قدر ملخ داره؟ ) کف زمین هم پر از ملخ هایی که زیر چرخ ماشینهای عبوری له شدن.
پس از طی تقریبا 4 کیلومتر سر آخرین پیچ دریاچه سحر انگیز ولشت از دور پیدا میشه . اینجا جایی که عاشقان طبیعت حتما از ماشین پیاده میشن و یه عکسی از منظره دریاچه می اندازن . پیدا شدن ناگهانی دریاچه در آخرین پیچ و این حس انتظاری که آدم برای دیدن دریاچه مجبور تا آخر راه تحمل کنه خودش به زیبایی این منظره اضافه میکنه.
اولین نمای دریاچه
از اینجا به بعد تا دریاچه حدود یه کیلومترراه و وقتی وارد حریم دریاچه میشید به ناگهان همه چیز تغییر میکنه. اون هوای خشک جای خودش رو به یه خنکای مطبوع میده و منظره زیبای دریاچه تمام خستگی راه رو از تن آدم در میکنه . جالب اینجاست که اگه تمام منطقه دریاچه رو هم بگردین حتی یک ملخ هم پیدا نمی کنید. و این نشون میده که هوای اطراف دریاچه چه قدر با یک کیلومتر قبلش متفاوت است.
یه چند تا نکته برای کسایی که قصد سفر به ولشت رو دارن :
1- کسانی که احیانا بدون وسیله نقلیه قصد سفر رو دارن(مثل ما) باید بدونن که پیاده روی زیادی دارن و فقط
اگه آمادگی همچین پیاده روی رو دارن قصد این سفر بدون وسیله نقلیه کنن.
2- دوستایی که با ماشین می خوان برن به گفته افراد محلی زمان بارندگی راه خاکی دریاچه گل و غیر قابل عبور میشه پس سعی کنید زمانی رو برای رفتن انتخاب کنید که هوا بارونی نباشه.
3- حتما وسایل مورد نیازتون رو با خودتون ببرید چون هزینه خرید اونجا دو تا سه برابر.
4- اگه قصد سفر به اونجا رو دارید سعی کنید حداقل یه شب اونجا اقامت کنید. شب دریاچه واقعا زیبا و سحر انگیز.
5- هوای دریاچه مخصوصا شبا خیلی خنکه حتما لباس گرم همراه داشته باشید.
6- چون ولشت در منطقه کوهستانی واقع شده بهترین زمان سفر فصل تابستون. تو فصول سرد سال از رفتن به اونجا خودداری کنید.
7- حتما چادری که همراه خودتون می برید ضد آب باشه چون هر لحظه امکان بارندگی وجود داره. (فکر خوابیدن بیرون چادر رو از سرتون بیرون کنید)
8- دریاچه فاقد کپور(باعث تعجبه، کپور ماهی ای که تو هر آبی( جز آبای خروشان) میشه پیداش کرد) پس وسایلی که می برید باید مخصوص سفید ، کولی یا اردک باشه.
9- خواهشا مواظب محیط دریاچه باشید و از آلوده کردنش جدا خودداری کنید.
چند عکس از زیباییها و زوایای مختلف دریاچه :
